ความหมายของชื่อ
    เดิมเป็นที่เก็บข้าวเปลือก ยุ้งฉาง บ้านสเบียงชาวนา

ปีพุทธศักราชในการสร้าง 
    2520 เวลาในการสร้าง 1 ปี ทีมช่างผู้ทำการก่อสร้าง สล่าเมือง สล่าอ้าย (ผู้ลูก) สล่าบ้านดำ

ที่มาและแรงบันดาลใจในการออกแบบ
    โครงสร้างทั้งหมดตั้งแต่ ตง คาน เสา การเข้าเดือย เจาะร่อง เป็นภูมิปัญญาชาวบ้าน โชว์กระดูก นอกบ้าน แบบตะวันออก
    ใต้ถุนเตี้ย และลมพัดผ่าน เพื่อป้องกันความชื้น ทรวดทรงงดงาม

แผนผังอาคาร
    อาคารเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าวางตามแนวแกนทิศเหนือ-ใต้ มีบันไดทำจากท่อนไม้บากเป็นขั้นบันไดขึ้น-ลง สองด้านคือ
    ทางทิศเหนือและทิศใต้ มีเสาไม้รองรับโครงสร้างจำนวน 8 ต้น

รูปแบบสถาปัตยกรรม
    ลักษณะเป็นอาคารชั้นเดียวยกพื้นสูงจากพื้นดินประมาณ 1.20 เมตร โครงสร้างอาคารเป็นโครงสร้างไม้ทั้งหมด
    มีเสาไม้รองรับโครงสร้างของอาคาร หลังคาทรงสามเหลี่ยมมุงด้วยไม้แป้นเกล็ด ด้านบนติดกาแล มีทางเชื่อมอยู่ตรงกลาง
    ของบ้าน มีกระจกรับแสงด้านบน ด้านในแบ่งเป็นสามส่วน มีห้องนอนสองห้องมีหน้าต่างกระจกบานใหญ่และ
    ตรงกลางของบ้านมีพื้นที่เอนกประสงค์มีเก้าอี้สำหรับนั่งพักผ่อน

ขนาด
    กว้าง      7.30       เมตร      ยาว        3.60       เมตร      สูง          7.50       เมตร

วัตถุจัดแสดงภายในบ้าน
    ไม่มีเครื่องเรือนใด ๆ นอกจาก นิสีทนสันถัต (เตียงพระ)  เพราะเจตนาจะไว้ใช้ในการปฏิบัติธรรม จึงแต่งบ้านให้เป็นที่สัปปายะ      แห้งจากกามโลกย์

เนื้อหาความหมายโดยรวมของบ้าน
    สะอาด สงบ สมาธิ  สว่าง  และสันติสุข จากเบื้องใน ภายใน

จุดประสงค์ในการใช้
    ผู้แรมคืนผู้ประสงค์ความวิเวก  ความสันโดษ  ความสมถะ  และยินดีในธรรม